نگاهت   

پیچکی می شود

 

می پیچد دور تنم

 

بازی می کند با دستانم

 

خشک می شود روی لبانم

 

و مرا پایبند می کند

 

به نباید ها . . .

 

---

 

دستانم

در موهایم

گره خورده

و چشمانم

خاطراتِ مبهمی را دنبال می کرد

که دیگر هرگز

دست یافتنی نمی نمود.

 

 

 

سرنوشت من شايد سرنوشت سايه اي در غروب خداحافظي باشد | |